Pewnego dnia, słonecznego, jakby to powiedział poeta, pojechałem do Stolicy, aby obfotografować perełki architektoniczne. Światełko było idealne. Idę sobie i strzelam kadry duże i małe, a w pewnym momencie zaintrygowała mnie jedna ze sklepowych witryn. Za szybą widzę manekina, ubranego w damską bieliznę, a obok niego biały pluszowy miś, uśmiechnięty, wpatrzony w to piękno zastane.

Podszedłem bliżej i przymierzam się do strzału. Ze sklepu wybiegła kobieta, prawdopodobnie właścicielka, niemalże rzucając się na mnie i krzycząc:

- A o zgodę na fotografowanie, to pan pytał?

- Tak, proszę pani, miś nie miał nic przeciwko – odpowiedziałem spokojnie.